Polska podczas II wojny światowej

 

 

Żołnierze Wehrmachtu niszczą godło Polski, 

1 września 1939 

 

 

 

 

Kampania wrześniowa

 

     Polska przystępowała do II wojny światowej słabo przygotowana. Przeprowadzone reformy gospodarcze dawały dopiero pierwsze efekty, w związku z czym wojsku brakowało ciężkiego uzbrojenia. Na dodatek sztab z marsz. Rydzem-Śmigłym nie brał pod uwagę możliwości zastosowania przez Niemcy wojny błyskawicznej – Blitzkriegu.
     Polska zaatakowana z lądu, morza i powietrza zdołała się bronić od 1 września do 5 października. Rząd polski ewakuował się do Rumunii.
     Polska armia zdołała stoczyć największą bitwę lądową do czasów Stalingradu prowadząc nierozstrzygnięte walki pod Bzurą.

 

linki:

Kampania wrześniowa

Bitwa pod Bzurą

 

 

 

Armia Czerwona przekracza granice Polski, 17 września 1939 

Skutki kampanii wrześniowej

 

     Kampania wrześniowa miała swój drugi początek 17.09.1939, kiedy to wojnę wypowiedział Polsce Związek Radziecki, działając zgodnie z postanowieniami paktu Ribbentrop-Mołotow. Wojska Armii Czerwonej zajęły wschodnie tereny RP motywując to konieczną ochroną obywateli pochodzenia ruskiego. „Pokraczny bękart traktatu wersalskiego” (tak wedle anegdoty miał mówić o Polsce W. Mołotow) zniknął z mapy Europy.

 

     Rząd polski został internowany w Rumunii, natomiast nowe władze zaczęły działać we Francji a potem Anglii. Najważniejszym szefem polskiego rządu na wychodźstwie był gen. Sikorski, który zginął w tajemniczej katastrofie lotniczej u wybrzeży Gibraltaru.

 

 

 

 

 

 

linki:

Władysław Sikorski

 

 

 

 

 

 

linki:

Okupacja niemiecka w Polsce

 

Generalne Gubernatorstwo

 

obozy koncentracyjne

 

Auschwitz-Birkenau

 

 

Brama obozowa w Auschwitz

 

(Zdjęcie: Wulfstan, Wikipedia)

Ziemie polskie pod okupacją

 

     Część terenów zajętych przez hitlerowców zostało włączone do III Rzeszy. Z części zaś utworzono Generalne Gubernatorstwo ze stolicą w Krakowie, na czele którego stanął Hans Frank.

     W tzw. Gubernii powstały pierwsze obozy koncentracyjne. Początkowo miały one prowadzić do fizycznej eksterminacji Polaków, z czasem jednak ich zadania zostały „wzbogacone” o finalne rozwiązanie odnoszące się do Żydów.

 

 

 

Flaga Armii Krajowej: kotwica w kształcie litery P na tle flagi polskiej.

Polska podziemna

 

     Już od roku 1939 zaczęły się kształtować ośrodki ruchu podziemnego. Ostatecznie polski ruch oporu ukształtował się pod nazwą Armia Krajowa. Istniały jednak również inne organizacje, takie jak Bataliony Chłopskie czy Armia Ludowa. Działalność podziemna i partyzancka była wspierana przez wysłanników z Wielkiej Brytanii tzw. Cichociemnych.

 

     Największą akcją militarną polskiego podziemia była akcja „Burza”, która miała na przestrzeni roku 1944 doprowadzić do dywersji na tyłach frontu wschodniego. Kluczowym momentem miało być powstanie, które ostatecznie wybuchło 1.08.1944. Nazywane jest powstaniem Warszawskim.

     Na terenach wschodniej Rzeczpospolitej działania polskiej partyzantki skupiły się przede wszystkim na ratowaniu Polaków przed ukraińskimi pogromami (polska partyzantka też nie ma wśród Ukraińców dobrej sławy).

 

linki:

 

Polskie Państwo Podziemne

 

Armia Krajowa

Armia Ludowa

 

Cichociemni

 

powstanie warszawskie

 

Polski cmentarz wojenny pod Monte Cassino

 

(Zdjęcie: Tomasz Pridon, Wikipedia)

 

 

 

 

Zniszczona Warszawa w 1945 r.

Polacy na frontach

 

     Pierwszym ważnym przykładem walki Polaków na różnych frontach II wojny światowej był udział polskich lotników w bitwie o Wielką Brytanię. Ponad 10% wszystkich pilotów walczących od sierpnia do października 1940 pochodziło z Polski. Zgrupowani byli w dywizjonach 302 i 303.

     Jedną z największych (i najgłupszych) operacji militarnych, w jakich brali udział Polacy było zdobywanie linii niemieckich umocnień we Włoszech. Klasztor Monte Cassino nie był centralnym punktem oporu, jednak zdecydowano się na szturm, w którym wzięli udział żołnierze II Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Andersa.

     Armia Andersa została utworzona w ZSRR po porozumieniu zawartym między Londynem a Moskwą w wyniku niemieckiej agresji na ZSRR. W skład korpusu Andersa weszli głównie Polacy zesłani w głąb ZSRR po agresji z 17.09.1939.

     Armia Andersa musiała wycofać się z ZSRR po zerwaniu stosunków dyplomatycznych z Rosją, gdy armia niemiecka odkryła polskie groby w Katyniu.

 

linki:

Władysław Anders

 

Bitwa pod Monte Cassino

 

Zbrodnia katyńska

 

video:

Zbrodnia katyńska

Po wojnie

 

     Nowe państwo było 30% mniejsze niż przed wojną. Zniszczono 40% majątku narodowego, 65% fabryk, 33% torów, 65% mostów. Jeszcze w 1946 ugory stanowiły 40% ziemi ornej. Zrujnowane były większe miasta i 20% wszystkich wsi. Szacunkowo zginęło 6 mln. Polaków.